Terapia uzależnienia od środków psychoaktywnych

UZALEŻNIENIE SPOWODOWANE UŻYWANIEM ŚRODKÓW PSYCHOAKTYWNYCH

 

Narkomania to jedno z uzależnień wywołujących największy strach w społeczeństwie.

hazard DDA przemoc domowaUzależnienie od narkotyków to bowiem ciężka i szybko postępująca śmiertelna choroba. Czujemy się bezsilni, wiedząc jak wielkie zagrożenie ona powoduje. Narkomanów spotyka się głównie wśród młodych osób. Jednak choroba ta również dotyka ludzi dojrzałych, którzy zażywając narkotyki, chcą się pozbyć stresów dnia codziennego, odprężyć się, czy wręcz przeciwnie - zmobilizować do działania. Konsekwencje zażywania narkotyków są zazwyczaj drastyczne w skutkach. Dotykają one również bliskie osoby (rodzinę, przyjaciół, partnerów, współmałżonków) - tworząc współuzależnie. W takich sytuacjach naturalne stają się stany lęku, przygnębienia, rozczarowań, czy nawet pogłębiającej się depresji.

Mówiąc o uzależnieniu od narkotyków, należałoby mieć świadomość, że ta choroba oddziałuje na dwóch płaszczyznach - dotyka naszej psychiki i fizyczności. Uzależnienie psychiczne powstaje w konsekwencji przyjmowania środka narkotycznego i odczuwania silnej chęci, a nawet potrzeby zażycia go ponownie. Szybkość, trwałość powstałej w ten sposób zależności uwarunkowana jest cechami osobniczymi jednostki jak i  właściwościami samego zażywanego środka.

Zależność fizjologiczna (fizyczna) polega z kolei na przyzwyczajeniu się komórek organizmu do zażywanego środka. Narkotyk staje się koniecznym elementem do zachowania równowagi biologicznej oraz chemicznej, bez którego trudno jest normalnie funkcjonować. Nagłe odstawienie środka narkotycznego powoduje bardzo nieprzyjemne skutki fizyczne. Musi borykać się z zespołem abstynencyjnym, dla którego charakterystyczne są: poty, drgawki, dreszcze, bezsenność, biegunki, wymioty, bóle mięśni oraz stawów, brak apetytu.

 

Wszystkie narkotyki uzależniają psychicznie.

Niektóre także wywołują zależność fizjologiczną.

 

Leczenie narkomanii polega głównie na wyeliminowaniu chęci zażycia narkotyku, nauce radzenia sobie z tymi pragnieniami. Terapia ma na celu takie pokierowanie pacjentem, by po długim okresie abstynencji nie wrócił on do nałogu.
 

 

Przyjęcie pacjenta do programu terapeutycznego w ośrodku.

  • pierwsze spotkanie: założenie karty, wywiad, motywacja do kolejnych spotkań
  • kolejne 2 - 3 spotkania diagnostyczne:  diagnoza nozologiczna i problemowa
  • w razie potrzeb - porady medyczne
  • spotkania terapeutyczne w trybie indywidualnym